Is é seo scéal filleadh glas brónnta le heasc d’iarrtas. Ní raibh an filleadh seo ach filleadh amháin, ba filleadh speisialta ab ea a chuireadh fíor-dheasacht agus stíl i gcóir ar bith.
Nollaig Beag lámha stáinéar An filleadh perefct don chóir ar bith. D’fhéadfadh gach ní ó sheomra míolaithe, seomra codlata, nó an oifig a bheith tostach faoi an filleadh seo. Cruthaigh solas teimheallach, nua-nua an fhilladha comhráidh a chuireadh tú i do chónaí.
An lámhphróisis glasálainn níor thug sé ach solas ach bhí sé ar aghaidh san áit ar bith. Choinnigh méid an léaráid uasail an láimh le gach cineál náire nó dathanna. Ba phíosa é a chur ar dtalamh taobh, ar mhalairt nó fiú mar chosán i measc an táibhle bia. Bhí an lámh i gcónaí modhúil agus coluint, gan aon mhéid a bheith ina sheomra.

Is iontach an rud is fearr faoi sholas na gCáisc le scagán a bhí an ghealgeimh soighthe a thabhartha. Cruthaigh an gealgeimh soilseach seolta ceannaireacht fhearr don chéad dul i ngleic nó snú ag daonra. Cén t-am é, léamh, féachaint ar an teilifís nó céanna oíche chóir saor in aisce, tabhair an tsoláthar solas soighthe amháin.

Bhí an sciathán féin go maith ró-thaitneamh freisin, go háirithe an fhuinneog le dtionscnaimh den scoth a chur isteach ar an gcruth. Tabharfaidh an bhrí de chineál na ndéileála ar an scagán difeireadh soilseach láidir, chun pléascán árd-soilsiúcháin a chur i gcroí na n-uaill. Ní amháin go raibh an fhuinneog ag feabhsú solas ach tá sé chomh maith ag feabhsú an cheannaireacht den sciathán.

I gceart solas bródúil a chur isteach, bhí an sciathán fhuinneoga na gCáisc le scagán chomh feabhsaithe agus úsáideach i ngach teach nó oifig. Choinnigh an bonn leathan an sciotáin é stadach, agus lig an scagán coitianta duit an solas a athrú. Feabhsaithe agus déanta don chéad dul i ngleic, bíonn an sciathán ag obair, ag caitheamh amach nó fiú chun solas anocht a chur ar fáil.